Henri loopt

Na de Comrades in 2018 had ik al snel besloten dat er een vervolg zou komen. Na de down-run moest ook de up-run bedwongen worden. En met de verleiding van de back-to-back medaille zat er niets anders op om ook in 2019 aan de start te staan. De trainingsperiode bestond uit o.a. 4 marathons en 1 ultra-marathon (Texel) maar helemaal lekker ging het niet. Eind april/begin mei flink last gehad van de griep en na de nachtmarathon in Amersfoort op 10/11 mei helaas de Two Rivers by Night op 12 mei af moeten zeggen. Dit keer ging Angela mee en hadden we eerst een week "vakantie" in St. Lucia en Hluhluwe National Park voordat we op 5 juni in Durban arriveerden waar de rest van de groep al was of aan kwam. 's Avonds kennis gemaakt met het deel van de groep die we nog niet kenden tijdens een diner bij de Italiaan. Donderdag's een toer gemaakt over de route waar wederom bleek dat de heuvels indrukwekkend waren en de Comrades niet weggelegd is voor watjes. Een bezoek aan het Com...

Het is half 5 in de ochtend als opeens de relatieve rust in Pietermaritzburg wordt doorbroken door U2 uit de luidsprekers. Het is 7 graden en het is nog een uur tot het startschot van de Comrades marathon. Ik zit met een aantal Nederlanders dik aangekleed op een stoeprand terwijl de startvakken langzaam vol lopen. We leven toe naar het moment waar we allemaal al maanden voor getraind hebben, de 90 km lange tocht naar Durban in de grootste ultramarathon ter wereld. Een hardloopwedstrijd waar ik vorig jaar, toen ik de Two Oceans marathon in Kaapstad liep, voor het eerst over hoorde. Een uitdaging voor lichaam en geest in een wedstrijd vol van tradities. De Comrades marathon vindt zijn oorsprong in 1921 toen Vic Clapham de Zuid-Afrikaanse soldaten die in de eerste wereldoorlog waren omgekomen eer wilde bewijzen. Hij organiseerde een wedstrijd van Pietermaritzburg naar Durban, een race die de lopers moest testen op hun fysieke uithoudingsvermogen. Er stonden 34 lopers aan de start...

Een speciale marathon was het zeker, de Two Rivers Marathon by Night. 7 gekken die om 3:30 ‘s ochtends begonnen aan een marathon in Zaltbommel. Voor de fun maar ook om een beetje te wennen aan het vroege tijdstip waarop we bij de Comrades ons bed uit moeten. Ik had me de donderdag ervoor voor het eerst laten masseren. Na een duurloop van 50 km rondom het Eemmeer voelden de benen zo zwaar dat ik de knoop maar doorgehakt heb. Vreemd genoeg vielen de benen, op een paar knopen na, nog mee en zat mijn rug helemaal vast. Daar had ik helemaal geen last van maar de spieren waren keihard en de behandeling zou in Abu Ghraib niet misstaan. Maar de behandeling heeft geholpen en de nachtmarathon ging heerlijk.

Trainen voor de Comrades betekent kilometers maken. En omdat afstand van 60 tot 70 km op een dag niet echt bevorderlijk isvoor je lichaam staan er enkele back-to-back trainingen op een normale Comrades voorbereiden. Ik had besloten dat de halve van Nijkerk en de marathon van Enschede een mooie combinatie was.  Toevallig was het dat weekend ook nog Zuid Afrikaans weer met temperaturen op zaterdag van 23 en op zondag zelfs 27 graden . Dus op zaterdag stond ik om 18:30 aan de start in Nijkerk. Mijn doel was om rond de 5:30 per km te lopen. Vanaf de start rustig begonnen en het tempo goed vastgehouden terwijl de temperatuur langzaam naar een comfortabele waarde daalde. De tocht voerde over rustige fietspaden en stille landwegen maar in Nijkerkerveen was de Halve van Nijkerk een goede reden voor een straatfeest. Gezellig om daar tussendoor te lopen. De laatste 5 kilometer toch het tempo een beetje opgekrikt zodat ik uiteindelijk in 1:52:59 over de finish kwam. Daar de Altis l...

De plannen waren zo mooi: elke maand een marathon zodat ik goed voorbereid aan de start van de Comrades zou staan. Maar helaas werd ik getroffen door de griep. En het was geen schampschot maar recht in de roos. Ik had het goed te pakken. Zo goed dat ik de marathon van Utrecht moest overslaan. Nog even getwijfeld of ik mijn startnummer over moest zetten naar een halve marathon maar door de weersverwachting, koud en een snijdende wind, ook daar maar van afgezien. Omdat Angela wel de halve marathon liep ben ik nog wel even gaan kijken. Goed ingepakt stond ik op 3 km van de finish om haar het laatste stuk te begeleiden. Het duurde lang voor ze er aan kwam, helemaal kapot. De gebrekkige voorbereiding liet zich hier gelden. Samen het laatste stuk gelopen en toch heel trots dat ze het gedaan heeft.

Het was even stil op deze blog dus daarom maar een overzicht van de maand oktober. Allereerst besloot ik om mee te doen aan de "everyday running challenge" van Runnersworld. Dus vanaf 1 oktober elke dag minstens een mijl hardlopen. Voor mij betekent dat 4 trainingen per week en de resterende 3 dagen een kort rondje van 3 km door de wijk. Het eerste evenement in oktober waren de clubkampioenschappen. Helaas was het die dag erg slecht weer: koud en regen. Bij het verspringen niet ideaal bij de afzet omdat ik geen spikes heb. De afstand met 3,94 minder ver dan vorig jaar. Vervolgens de 100 meter. Bij de start gleed ik uit en de tijd was 14:35 seconden. Een halve seconde boven mijn PR. Kogelstoten en speerwerpen waren ook minder dan vorig jaar (6,85 meter en 17,72 meter). De 1500 meter als afsluiting ging 1 seconde sneller dan vorig jaar: 5:30:25. Al met al toch genoeg voor een 3e plaats bij de recreanten. Een week later stond de marathon van Amsterdam op het program...

Het is even stil geweest op de blog maar hier dan eindelijk een nieuw bericht. Na de liesbreukoperatie heb ik 4 weken rust gehouden en ben daarna langzaam weer op gaan bouwen. Doordat ik een startbewijs kreeg van een loopmaatje die verhinderd was kon ik mee doen aan de halve marathon in Amersfoort. Terwijl de mussen van het dak vielen van de warmte heb ik een rustige duurloop gedaan. De eindtijd was niet belangrijk dus heb ik onderweg nog 2 keer staan kletsen. Dat is zelfs op de foto vastgelegd. Verder heb ik 2 trainingslopen van de Wisenttrail meegedaan, me niet geforceerd en in juli liep ik weer lekker mee in mijn trainingsgroep. In die maand ook weer wat langere duurlopen gemaakt, deels alleen maar ook met een paar maatjes van de snelle marathongroep. En ik juli 2 keer de MTB gebruikt voor een flinke fietstocht van 50 en 120 km. Ben ik nu klaar voor de marathon van Reykjavik over 2 weken? Ik denk het wel maar ik moet daar geen PR willen lopen. Het wordt een rustige...