Henri loopt

Het was even stil op deze blog dus daarom maar een overzicht van de maand oktober. Allereerst besloot ik om mee te doen aan de "everyday running challenge" van Runnersworld. Dus vanaf 1 oktober elke dag minstens een mijl hardlopen. Voor mij betekent dat 4 trainingen per week en de resterende 3 dagen een kort rondje van 3 km door de wijk. Het eerste evenement in oktober waren de clubkampioenschappen. Helaas was het die dag erg slecht weer: koud en regen. Bij het verspringen niet ideaal bij de afzet omdat ik geen spikes heb. De afstand met 3,94 minder ver dan vorig jaar. Vervolgens de 100 meter. Bij de start gleed ik uit en de tijd was 14:35 seconden. Een halve seconde boven mijn PR. Kogelstoten en speerwerpen waren ook minder dan vorig jaar (6,85 meter en 17,72 meter). De 1500 meter als afsluiting ging 1 seconde sneller dan vorig jaar: 5:30:25. Al met al toch genoeg voor een 3e plaats bij de recreanten. Een week later stond de marathon van Amsterdam op het program...

Zondagochtend om 5:30 liep de wekker af. Lekker vroeg om rustig te kunnen douchen, eten, koffie te drinken en te zorgen dt ik niet tijdens de marathon naar de wc zou moeten. Om 7 uur stonden Jan en Marieke voor de deur en konden Angela en ik instappen. Snel Nicole oppikken en naar Weesp waar we Herry en Maxime ontmoetten. Met de trein was het vervolgens een korte reis naar Amsterdam zuid. Even wandelen en we stonden tussen de vele marathonlopers bij het Olympisch Stadion. Daar namen we afscheid van Angela, Marieke en Nicole die de 8 km gingen lopen. We leverden de tassen in en gingen op zoek naar de WC. Daar stonden echter zulke lange rijen dat we het stadion in gingen in de verwachting dat de rijen voor de WCs daar korter waren. Maxime ging naar startvak roze en wij naar oranje. Snel naar de WC en we waren er klaar voor maar we moesten nog een kwartier wachten tot de start. Met wat kletsen verstreek de tijd, Jan ging nog een keer naar de WC en verdroeg onze opmerkingen over zenuwen. H...

Als trainingsloop had ik de 30 van Amsterdam Noord ingepland. Het leek me een goede test op het beoogde marathon tempo. Maar door de infectie in mijn voet had ik het eigenlijk uit mijn hoofd gezet totdat bleek dat er van de marathongroep niemand aanwezig was op deze zondag. En dan is het leuker om aan een wedstrijd mee te doen dan alleen een lange duurloop te doen. Dus op zondag naar Amsterdam waar ik al vroeg was om me in te schrijven en een kluisje te huren. Daarna in een vaal zonnetje een kopje koffie gedronken en gekeken hoe de EHBO druk bezig was alle, hopelijk overbodige, spullen klaar te zetten. Om half elf begon het kouder te worden en heb ik me in de sporthal omgekleed en gewacht tot kwart voor 11. Dan even warm lopen en naar de start. Ik had eigenlijk geen wedstrijdplan, maar toen ik de pacers van 5:00/km zag lopen heb ik me spontaan bij hen aangesloten in de hoop ze zo lang mogelijk te volgen. Na de start liep er een grote groep op 5:00/km en ik kon het tempo makkelij...

Dankzij het gewonnen startbewijs kon ik vrijdag het startnummer ophalen in de sporthallen zuid in Amsterdam. Dus samen met Angela naar Amsterdam, het startnummer opgehaald en de standjes in de expo bezocht. Al die hardloopspullen maken je hebberig maar we hebben ons ingehouden. We hebben wel een aantal folders van buitenlandse (voorjaars)marathons meegenomen maar omdat ik me al heb ingeschreven voor Rotterdam is dat misschien iets voor 2016. Vervolgens met de bus naar Stedelijk Museum en daarna een lekkere lunch gepakt. Op zondag samen met Jan en Marieke (met camera) vanaf station Schothorst naar Amsterdam vertrokken. De NS had bedacht om werkzaamheden te plannen tussen Amersfoort en Amsterdam dus we moesten helaas via Utrecht. Om 11 uur stapten we uit op Amsterdam-zuid en wandelden in de zon naar het Olympisch Stadion waar we precies op tijd waren om de winnaar van de marathon binnen te zien komen en enkele Altis Masters kampioen in hun leeftijdsklassen zagen worden. Vervolgen...

Calling all superheroes is de slogan van de marathon van Amsterdam. Ik ben één van die superheroes.  Nou ja, op de halve marathon dan. Terwijl ik voor mijn blessure droomde van de marathon mag ik toch meedoen op de halve. Hoezo mag? Lees verder..... Na de 10 km van Hoogland ben ik lekker door blijven trainen en heb ik me opgegeven voor de Zevenheuvelenloop, de Montferlandrun en de Halve van Egmond. Gezien de vorm zou een halve marathon wel weer kunnen maar de inschrijving voor Amsterdam was al lang gesloten. Vorige week zag ik op facebook een bericht van Runnersworld waarop je kon regeren om alsnog een startbewijs te winnen en dt heb ik maar gedaan onder het motto "wie niet waagt die niet wint". Vandaag bleek ik één van de winnaars. Nu maar hopen dat het uitkomt met de werkzaamheden in Maastricht dat weekend. En die halve gaat wel lukken. Afgelopen zondag met de LSD training 22 km gelopen in 2 uur dus dat zit wel goed. Ik mag starten in startvak wit, dat is het...